رنگ روغنی (آلکیدی) رنگی است که حلال آن تینر است و بعد از خشک شدن سطحی سخت، براق و قابل شستشو ایجاد میکند. در مقابل، رنگ پلاستیک (امولسیونی یا آبپایه) با آب رقیق میشود، بوی کمتری دارد و سریعتر خشک میشود. همین دو تفاوت پایه، مسیر انتخاب را مشخص میکند.
مهمترین مزیت رنگ روغنی، مقاومت آن در برابر رطوبت، چربی و شستشوی مکرر است. به همین دلیل برای درب و پنجره، رادیاتور، دیوار راهپله و قسمتهایی که دستخوردگی زیاد دارند انتخاب مناسبی است. سطح براق آن لکه را راحت پس میدهد و با یک دستمال نمدار تمیز میشود.
اما رنگ روغنی معایبی هم دارد: بوی تند تینر که چند روز در فضا میماند، زمان خشک شدن طولانی (معمولاً ۶ تا ۲۴ ساعت بین هر دست)، و زرد شدن تدریجی در محیطهای کمنور. علاوه بر این، از نظر زیستمحیطی و سلامت تنفسی، ترکیبات آلی فرار (VOC) بیشتری نسبت به رنگهای آبپایه آزاد میکند.
رنگ پلاستیک برای سطح وسیع دیوار و سقف اتاقها بهترین گزینه است: بوی آزاردهنده ندارد، ظرف چند ساعت خشک میشود و میتوان همان روز در اتاق زندگی کرد. کیفیتهای جدید آن (نیمپلاستیک و تمامپلاستیک) قابلیت شستشوی قابل قبولی دارند؛ هرچند هنوز به پای رنگ روغنی نمیرسند.
جمعبندی ساده ما بهعنوان مجری: دیوار و سقف فضاهای خشک را با رنگ پلاستیک درجه یک اجرا کنید و برای درب، چهارچوب، پنجره فلزی و سطوح پرتماس از رنگ روغنی (یا نیمبراق) استفاده کنید. در آشپزخانه و سرویس بهداشتی هم رنگهای قابل شستشو یا روغنی مات انتخاب هوشمندانهتری هستند.
اگر ساکن تهران، کرج یا ملارد هستید و هنوز مطمئن نیستید کدام رنگ برای خانه شما مناسبتر است، تیم نقاشی رحیمی در بازدید رایگان، بر اساس نور، رطوبت و شرایط هر فضا پیشنهاد دقیق میدهد و برآورد مکتوب هزینه ارائه میکند.